gezenayaklar-ust-banner-

Sana giden yol….

Tepkilerimiz, karşımıza çıkan insana, içinde bulunduğumuz duruma kurulmuştur. Çocukluktan gelen öğretilerimiz vardır. Toplum çerçevesi içinde kabul görmek, onaylanmak, beğenilmektir temel gıdamız. Aslında ne kadar yorucu … Neden önce dışarıdaki dünyayı keşfetmeye çalışıp, onu merkez almaya çalışarak yoruluyoruz ki….

En kolay yol bildiğin yoldur, hep gittiğin yerdir; yuvana dönmek gibi.. Dön kendine bir bak bir buluş bakalım senle. Yunus’un dediği gibi; bir ben var benden içeri…

En sakin liman kendi kalbin, kendi bedenin, sezgilerin. Neden dönüp dolaşıp durursun başkasında kendini bulmaya çalışırsın. Esas olan, yürek isteyen kendinle karşılaşmak. Belki zaman zaman nefes nefese bırakır seni kendine çıkan bu yokuşta tırmanmak. Bir görebilsen yolun sonunda tepede olduğunu, bir hissedebilsen o noktayı ve oradan neler görebileceğini… Evet kabul et birkaç tırmanış zedeleyecektir seni ama tattığın an o hazzı, hep çıkmak isteyeceksin o yokuşu. Çünkü artık antremanlısın. Daha önce yaptın yine yapabilirsin. Bir gerçeği hep hatırla lütfen vazgeçme, asla vazgeçme, zaman ver, sabırlı ol. Her vazgeçiş bir kaçıştır aslında. Hayata diren ve teşekkür et aldığın her nefes için, görebildiğin her yeni şey ve söyleyebildiğin her güzel söz için.
İşte şimdi başladın bile yokuşu emin adımlarla çıkmaya …Nefes nefese kalmana inat, arzuladın yokuşun sonunda görmek istediklerini. Bir dönüp arkana baktın ve ”iyi ki aştım bu yokuşu” diyerek gülümseyebildin tüm kalbinle…

 Nihan Güleli (Yaşam koçu)

[email protected]large (12)